
Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά οι τελευταίες μέρες ήταν υπερηχητικές.
Δες φωτογραφίες από όλα τα σημεία του Εmergency Εxit Αthens κάνοντας κλικ εδώ.
Μια παρέα νεο-χίππιδων απολαμβάνει την φθινοπωρινή λιακάδα.

Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά οι τελευταίες μέρες ήταν υπερηχητικές.
Δες φωτογραφίες από όλα τα σημεία του Εmergency Εxit Αthens κάνοντας κλικ εδώ.
Σε ένα τόσο ιδιαίτερο χώρο που σε καταβάλει με την ομορφιά και ιστορία του, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να δημιουργήσεις κάτι φρέσκο, εύστοχο και επίκαιρο.
Από μινιμαλιστικούς ρυθμικούς πειραματισμούς σε jazzy περάσματα ο Σπύρος κουβαλάει πάντοτε τον συναισθηματισμό της electronica αλλά και το βάθος της ακαδημαικής ηλεκτρακουστικής μουσικής. Στην Ακαδημία Πλάτωνος λειτούργησε ως pacemaker... Όλοι ακόλουθήσαμε με κάποιο τρόπο...
Ηχογραφημένο live λίγο πριν το τέλος της ημέρας... και του αλκοόλ...
Εμείς: Ο καιρός την Κυριακή θα είναι με το μέρος μας (ίσως και περισσότερο απ' ότι θα θέλαμε γι' αυτό προμηθευτείτε καπέλο και ίσως ακόμα και ομπρέλα).
ΟΚ! Τα παιδιά από το WSP (What Street Party) ξαναχτυπούν! Αυτή τη φορά το άρμα πάει στην απελευθερωμένη παραλία του Αγ. Κοσμά. Ως λόκαλ/athens υποστηρίζοντας με πάθος την πιο reclaim μουσική κολεκτίβα της πόλης, οργανώνουμε σε συνεργασία με το FREE DAY ένα ride μέχρι τον Αγ. Κοσμά. Ο γυρισμός μην σε απασχολεί καθόλου, το τραμ τρέχει όλο το βράδυ και όπως όλοι ξέρουμε δέχεται ποδήλατα.
Πλατεία Κουμουνδούρου. Από το fixedgearathens.
Ο Jorgen Leth απαντάει ερωτήσεις μετά την προβολή.
Φιλμάροντας την Κυριακή το μεσημέρι.
Το κοινό.
Ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης και σίγουρα ο σημαντικότερος ποδηλατικός κινηματογραφιστής έρχεται στην Αθήνα, καλεσμένος του φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας” το οποίο εκπλήσσει φέτος με το βάθος και τόλμη του προγράμματος του. 

"Ζωγραφίζω όσο θυμάμαι τον εαυτό μου". Την εποχή του σχολείου (1994) άρχισε να βγαίνει στους δρόμους. Το graffitti τότε ήταν νηπιακό στην Αθήνα. "Δεν ξέρω γιατί ζωγραφίζουν οι άνθρωποι στους τοίχους, ξέρω γιατί εγώ ζωγραφίζω στους τοίχους. Κατ' αρχήν μ' αρέσει η μνημειακότητα που έχει ένας τοίχος. Το μέγεθος. Ο κόσμος στέκεται μπροστά του και το έργο τον περιβάλλει".
Η λογική του είναι σαρωτική. Για πρώτη φορά στην Ιστορία υπάρχει τόσο έντονο οικολογικό πρόβλημα. Βρισκόμαστε σε ένα τέλος εποχής. Η γη δεν αντέχει να παράγει άπειρο κέρδος, οι πρώτες ύλες είναι περιορισμένες και κάποια στιγμή τα δάση θα αφανιστούν, το νερό θα τελειώσει, η ατμόσφαιρα θα μολυνθεί. "Ολα αυτά είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας και του καπιταλισμού, ενός συστήματος που έχει ημερομηνία λήξης. Ακόμα και τίποτε να μην κάνουμε εμείς, το σύστημα αυτό μοιραία θα καταρρεύσει και θα περάσουμε σε μια εποχή Mad Max."
Όσο για τη θρησκευτικότητα? "Δεν ανήκω σε κανένα δόγμα, δεν πηγαίνω στην εκκλησία, δεν είμαι χριστιανός ή οτιδήποτε άλλο, αλλά με κάποιο τρόπο όταν βρεθώ περικυκλωμένος απο τη φύση κάτι με καταβάλει. Έχω αυτή την αίσθηση του παράξενου. Είμαι ένας άνθρωπος που λαμβάνει κάποια μηνύματα από τη φύση. Δεν μπορώ να τα ορίσω ακριβώς και αυτό νομίζω είναι μια θρησκευτική λογική. Πιστεύω ότι τα πάντα ενώνονται τελικά σε ένα πράγμα και δεν μπορώ να τα διαχωρίσω με τη λογική άνθρωπος και φύση. Αυτά τα δύο πρέπει να γίνουν ένα".