Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ζουν περίπου 400.000 αδέσποτα, 100.000 εξ’ αυτών μόνο στην Αττική. Το «ζουν» βέβαια είναι σχετικό καθώς από την στιγμή που ο αλλοτινός ιδιοκτήτης εγκαταλείψει το πρώην κατοικίδιό του στο δρόμο, το καταδικάζει σε βέβαιο θάνατο, που συνήθως επέρχεται έπειτα από διάστημα 9 μηνών. Την ίδια στιγμή πλατείες και πάρκα είναι γεμάτα από πινακίδες, όπως αυτή της φωτογραφίας, που επιβάλλουν την απαγόρευση σκύλων ή κατοικίδιων γενικότερα. Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγελαφικό. Ακόμα ένα παράδειγμα της απόλυτης σύγχυσης που επικρατεί στην Ελλάδα γύρω από την έννοια του δημόσιου χώρου.
Οι περιπτώσεις ιδιοκτητών ζώων που δέχονται επιπλήξεις από «καλοπροαίρετους» γειτόνους που βρίσκουν πάτημα σε τέτοιες πινακίδες, ολοένα και πληθαίνουν. Για κάποιους ανθρώπους γύρω μας προφανώς τα ζώα δεν είναι τίποτα παραπάνω από φορείς μικροβίων και βρωμιάς. Οι πινακίδες όμως με σήμανση απαγόρευσης ζώων σε δημόσιους χώρους είναι παράνομες και αντισυνταγματικές, ενώ η τοποθέτησή τους ακόμα και από τις κατά τόπους δημοτικές αρχές κρίνεται αυθαίρετη. Βάσει του Νόμου Υπ’ αριθμόν 3170, δημοσιευμένου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 29η Ιουλίου 2003, Αρ. Φύλλου 191, που αφορά τους όρους και τα δικαιώματα των κατοικίδιων ζώων, η πρόσβασή τους είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ σε όλους τους δημόσιους χώρους και πλατείες εφόσον συνοδεύονται από τον ιδιοκτήτη τους, του οποίου μέριμνα είναι η περισυλλογή των περιττωμάτων τους. Που σημαίνει ότι την επόμενη φορά μπορείτε να τους αγνοήσετε επιδεικτικά, και τους «καλοπροαίρετους» και τις ταμπέλες.
