ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

Από την αρχή της εβδομάδας έχουν αρχίσει οι ετοιμασίες στην πόλη των Αθηνών για την 190ετή επέτειο από την επανάσταση του 1821. Τα βάθρα έχουν στηθεί, οι δρόμοι έχουν σημαιοστολιστεί, το οδόστρωμα έχει σημανθεί, οι λογογράφοι προπονούν τους πολιτικούς, οι μαθητές έχουν χάσει ώρες και ώρες υπομένοντας τους φωνακλάδες γυμναστές στην αυλή του σχολείου, και οι μηχανές του πολέμου έχουν συγκεντρωθεί για μια ακόμα φορά στο αεροδρόμιο του Τατοϊου για την γενική Πρόβα.

Η νότια μεσόγειος φλέγεται, η μέση ανατολή είναι έτοιμη να εκραγεί και μετά την περσινή αγρανάπαυση τα άρματα μάχης ξαναβγαίνουν στους δρόμους της Αθήνας κραυγάζοντας δικαιολογίες του τύπου “Κρίση έχουμε μεν, αλλά κινδυνεύουμε δε”, “Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα Φράγκικη ή Τούρκικη καμιά!”.

Οι “άλλοι” έχουν μακρύτερο KFJ και DVG με μεγαλύτερο βεληνεκές, εμείς θα μείνουμε πίσω κύριε υπουργέ μου? Ο κύριος Hans “επιθυμεί” να σας εξηγήσει τους λόγους που το NMS.jg είναι ένα εργαλείο άμεσης θανάτωσης που εξασφαλίζει εγγυημένη υπεροχή στο θέατρο επιχειρήσεων.

Γαλάζια σημαιάκια θα μοιραστούν άπειρα, ο σκηνοθέτης θα γεμίσει την οθόνη γαλάζιο και χακί, οι χακί θα πάρουν εκτός έδρας, ο Σκάει θα παίζει μονοκοπανιά όλα τα επεισόδια του 1821, τα οποία θα μοιραστούν από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς σε όλα τα σχολεία της χώρας.

Στις 25 Μαρτίου 2011 θα γιορτάσουμε σαν Έλληνες την ανωτερότητα του Έθνους που δεν υποδουλώνεται ποτέ.

Εμείς παρελαύνουμε καθημερινά στους ίδιους χώρους με τις ιδέες μας. Ας ξεχυθούμε επιτέλους στους δρόμους!

reclaim public space

ΑΣ ΞΕΧΥΘΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ήρθε λοιπόν το τέλος του καλοκαιριού, λέμε με μισή καρδιά «καλό χειμώνα», ενώ άμμος πέφτει από τα παπούτσια μας και σερνόμαστε σαν σαύρες στα τσιμέντα που βράζουν ακόμα. Ήταν όμως ένα όμορφο καλοκαίρι, στην Ελλάδα ακόμα μπορείς να βρεις μια αυθεντική γωνιά και να την ρουφήξεις για να σου δώσει έμπνευση για έναν ολόκληρο χρόνο.

Ήταν το καλοκαίρι μετά το μεγάλο χαστούκι. Φέτος μας είπαν ότι είμαστε για τα μπάζα και με την βούλα.  Όχι οτι δεν το ξέραμε, απλά τώρα έχουμε στην αποτυχία copyright με barcode.

Είμαστε όμως ακόμα εδώ, και ένας ακόμα χειμώνας μας περιμένει να οργώσουμε την πόλη, να ζήσουμε, να νιώσουμε την πόλη, τους δρόμους της, την μυρωδιά της, κι αν δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά να τα φτιάξουμε εμείς!

MANIFESTO (reprise)

Απέναντι στα καυσαέρια, το πετρέλαιο και τους πολέμους του, τις συντεχνίες και τα συμφέροντα, την ιδεολογία του φραπέ, τον μύθο του αυτοκινήτου ως μέσο καταξίωσης και δύναμης, τα οπαδιλίκια, τους "φορείς" και "υπεύθυνους", τα καμμένα δάση και την οικονομική σας κρίση....

.... εμείς βάζουμε ομορφιά, οικολογία, αλληλεγγύη, τέχνη, φιλία, χαμόγελο, ποδήλατα, φύση και την εμπειρία μας αλωνίζοντας την πόλη...

Βάζουμε έναν καινούργιο κόσμο που ανατέλλει, στην Ευρώπη, Ασία, Αμερική και παντού...

Η ΦΩΤΙΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ!

Πρώτα απ’ όλα ας ξεκαθαρίσουμε για ποιους μιλάμε. Από τους “ηγέτες” μας, Σουφλιά, Πάχτα, Λαλιώτη και Μαγγίνα, τον αρχηγό της πυροσβεστικής που πριν 2 χρόνια θυσίασε την Πάρνηθα για δύο εξοχικά αυθαίρετα στην Χαλκίδα, από τον πολιτικό μηχανικό που θα συναντήσεις σε ένα μπαράκι μέχρι τον gay διακοσμητή με το iPhone, από τον πωλητή κουφωμάτων αλουμινίου μέχρι τον προλετάριο οικοδόμο – μπορεί να βρίσκονται παντού. Στο καφέ, στο 5Χ5 της Κυριακής, στο σκι τον χειμώνα, στο free camping της παραλίας και ίσως να είναι κολλητοί της γκομενάς σου. Είναι η μαφία του τσιμέντου. Οι συμμορίες του real estate. Η λεγόμενη ανθούσα “αγορά της οικοδομής”, που είτε καίει για να χτίσει είτε μπροστά στο όλεθρο της καταστροφής σωπαίνει, “κάνοντας τη δουλειά τους” πάνω στην καμμένη γη.

Τέσσερις δεκαετίες οικοδομολαγνείας και real estate μηδενισμού μας έχουν φέρει στο πιο ακραίο σημείο περιθωριοποίησης – από τους εαυτούς μας, από τους άλλους, από τους φυσικούς κόσμους. Η φιλολογία του Ανθρώπου έχει αποσυνθεθεί με την ίδια ταχύτητα με την οποία γίνεται πραγματική. Εμείς, τα παιδιά της metropolis, του τσιμεντένιου δάσους προσφέρουμε την μοναδική διέξοδο: στο πιο βαθύ σημείο εξαθλίωσης της ανθρώπινης ύπαρξης, εκεί βρίσκεται η πιθανότητα της οικολογίας.
Όταν όλα έχουν γίνει και λεχθεί, είναι ολόκληρη η νεοελληνική πραγματικότητα με την οποία είμαστε σε πόλεμο. Με την ίδια την ιδέα του ανθρώπου.

Ο σημερινός δημόσιος χώρος είναι το προϊόν πολλών αιώνων κρατικών επιχειρήσεων. Ο κόσμος διώχθηκε από τα χωράφια και τα δάση, μετά από τους δρόμους, μετά από τις γειτονιές και τελευταία από τους διαδρόμους και τις πυλωτές των πολυκατοικιών με την αρρωστημένη ελπίδα να συγκρατηθεί όλη η ζωή στους τέσσερις τοίχους του ιδιωτικού. Το ερώτημα του χώρου δεν είναι το ίδιο για εμάς όπως είναι για το κράτος. Για εμάς δεν είναι η κτήση του χώρου σημαντική αλλά η αύξηση της έντασης των δραστηριοτήτων της καθεμίας κοινότητας που λειτουργεί μέσα στην πόλη. Αύξηση μέχρι το σημείο εκείνο όπου ο δημόσιος χώρος γίνεται αδιάβαστος, αδιάβατος και θολός για οποιαδήποτε κρατική τσιμέντο-μαφία. Δε θέλουμε να καταλάβουμε τον δημόσιο χώρο, θέλουμε να είμαστε ο δημόσιος χώρος!

Ας Δημιουργήσουμε Κοινότητες!
Κοινότητες δημιουργούνται όταν οι άνθρωποι βρίσκουν ο ένας τον άλλο και αποφασίζουν σε μια κοινή πορεία. Η κοινότητα είναι ίσως αυτό που αποφασίζεται στο σημείο που ειδάλλως οι άνθρωποι θα χώριζαν τις πορείες τους. Είναι η χαρά μιας γνωριμίας που επιζεί το προκαθορισμένο τέλος της. Χωρίς εξάρτηση από χρήματα, πολιτικά ερίσματα ή κρατική βοήθεια. Κοινότητες πολιτικές, καλιτεχνικές, ποδηλατικές ή οτιδήποτε άλλο. Ειναι αυτό που μας κάνει να λέμε “εμείς” και να το εννοούμε!

Το να εξολοθρεύσουμε αυτό το απόλυτο τίποτα δεν θα είναι μια πράξη που θα φέρουμε βαρέως. Δίνει στο όρο δράση μια αλλιώτικη φρεσκάδα. Ξαφνικά όλα συγκλίνουν και αρχίζουν να βγάζουν νόημα – χώρος, χρόνος, ανθρώπινη επαφή. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα στη διάθεσή μας και να επαναπροσδιορίσουμε την χρήση τους – ακόμα και των ίδιων των εαυτών μας.

Ίσως, στην απόλυτη μιζέρια του παρόντος, σε αυτό το τέλος πολιτισμού το να τους “γαμήσουμε τη μάνα” να είναι η τελευταία απόλυτη αποπλάνηση …

Όλη η Δύναμη στις Κοινότητες!

από το The Coming Insurrection, The Invisible Committee, Γενάρης 2009
freeedit: λόκαλ/athens, Αύγουστος 2009

για ολόκληρο το "The Coming Insurrection" booklet κάνε κλικ εδώ.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ RE-PUBLIC: ΗΜΕΡΙΔΑ

Ομάδα λόκαλ-Athens - Η επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου from Re-public.
Βρέθηκε video στο Vimeo με την "παρουσίαση" και την συζήτηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην ημερίδα "Ο δημόσιος χώρος ως κοινό αγαθό"...

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

(photo by pictalogue)

Φαντάσου μια πόλη…

Μια πόλη όπου ο δημόσιος χώρος ανήκει σε σένα και μένα και όχι στις αυθειρεσίες των διαφημηστικών και κατασκευαστικών εταιριών…

Μια πόλη όπου κάθε δρόμος είναι γεμάτος με εκκατομύρια χρώματα…

…ποδήλατα αντί για νέφος…

…όπου η αναμονή σε μια στάση λεωφορείου δεν είναι ποτέ βαρετή.

Μια πόλη που μοιάζει με πάρτυ στο οποίο είναι καλεσμένοι οι πάντες οχι μόνο οι μεσίτες και οι πολυεθνικές.

Φαντάσου μια τέτοια πόλη και βγές έξω και φτιάξτη…

…πριν ξυπνήσεις ένα πρωί και βρεις το εαυτό σου με τζιπάρα, κοιλάρα, δάνεια γύρω από το λαιμό σου, κολλημένος μπροστά στην τηλεόραση…