Kάμερα: Dracula.
Τσεκάρεις το blog του, λέγεται Road Movie και γράφει διάφορα ποδηλατικά...
Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2009, κάτοικοι των Εξαρχείων και άλλων γειτονιών της Αθήνας, κρίνοντας πως με τη δημιουργία πάρκου στο χώρο του πρώην πάρκινγκ στη συμβολή των οδών Χαρ.Τρικούπη, Ναυαρίνου και Ζωοδ. Πηγής θα βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής στην πόλη, σπάσανε τα τσιμέντα, φυτέψανε πορτοκαλιές, λεμονιές, ελιές και άλλα δέντρα, δημιουργώντας έναν ελεύθερο χώρο πρασίνου, έκφρασης και παιχνιδιού. Από εκείνη τη στιγμή ένα αδιάφορο/ αντιαισθητικό σημείο του κέντρου της Αθήνας το οποίο εξυπηρετούσε αποκλειστικά και μόνο τους γελοίους αυτοκινηταράδες που κατεβαίνουν ακόμα και σήμερα στο κέντρο με τη βενζινοκίνητη “χρυσή φυλακή” τους έγινε ένας χώρος/πείραμα. Τα δέντρα φάνηκαν, τα σπίτια τριγύρω ανασάνανε, ο κόσμος ήρθε να δει και να απολαύσει μια καινούργια δημόσια γωνιά, την απλότητα ενός ελεύθερου χώρου.

Tη Δευτέρα λοιπόν 30 Μαρτίου στις 17.00 το απόγευμα θα γίνει μια συγκέντρωση/πορεία για την υπεράσπιση του αυτοδιαχειριζόμενου χαρακτήρα του πάρκου. Θα τα πούμε εκεί!
Tο θρυλικό ντούο της Γλασκώβης Optimo (J.D. Twitch & J.G. Wilkes) θα κάνουν μια σπάνια εμφάνιση στο DISCO POGO @ Bios (Πειραιώς 85) αυτή την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Είναι η πρώτη φορά που οι Οptimo θα παίξουν μαζί στην Αθήνα και δεν πρέπει να τους χάσεις. Για όσους δεν τους γνωρίζουν οι Optimo είναι ένα από τα πιο αυθεντικά και πρωτοπόρα club παγκοσμίως και ένας πολύ σημαντικός λόγος γιατί η Γλασκώβη θεωρείτε πόλη-φωτιά όσον αφορά τη μουσική. Πήγαινε στο http://www.optimo.co.uk/ και κατέβασε κάποιο από τα mix για να μπεις στο κλίμα. Διάβασε τη συνέντευξη που έδωσαν στο blog των flesh gordon εδώ.Και μια και μιλάμε για κλίμα, την επόμενη μέρα το Σάββατο 28/3 ως μέρος της καμπάνιας της WWF "60 λεπτά", στο BIOS πάλι θα γίνει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πειράματα που έχουν σχέση με την κλιματική αλλαγή του πλανήτη. Για ένα ολόκληρο event το BIOS συνθέτει μια άκρως οικολογική βραδιά σβήνοντας όχι μόνο τα φώτα αλλά και τους ηλεκτρονικούς ήχους.
Ονόματα από την ανεξάρτητη ελληνική σκηνή παίζουν χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα (unplugged) για ένα ολόκληρο βράδυ υπό το φως των κεριών. Ανάμεσα από τις συναυλίες θα γίνονται dj sets με αμερικάνικους δίσκους twist και κλασσική μουσική από κουρδιστούς φωνογράφους (phonograph sets). Τον φωτισμό και ένα φιλόδοξο light installation έχει επιμεληθεί ο "δικός μας" Glasshopper, ένας από τους κινηματογραφιστές του Carnival Alleycat Race. Να είσαι εκεί!
line up: The Boy, Bolek, Felizol, Palindrome (Modrec), Callas & Callassetes, Zebra Tracks, Lumiere Brother, Wild Honey, Lolek, Ottomo, TimosV (Mimosa's Dream), Monika, Exposed by Observers, Lepaz
Τα νέα υπουργικά μέτρα σχετικά με την ποινικοποίηση τις κουκούλας έχουν επιφέρει σίγουρα κάποια αναστάτωση. Στο αρχηγείο των λόκαλ οι συσκέψεις είναι συνεχείς και εξoντωτικές. Οι διαφωνίες και οι διαξιφισμοί ανελέητοι. Θα νικήσει η λογική ή θα επιβληθούν τα άκρα? Παρ' όλα αυτά παραμένει το ερώτημα:
... και ξαφνικά γυρίσαμε τα κεφάλια και έστεκε εκεί, στην άκρη του δρόμου δίπλα σε κάτι δημόσιες τσιμεντοκατασκευές "ανάπτυξης", κοντά σε ένα δάσος με ψηλά δέντρα. Ο πρωινός χειμωνιάτικος ήλιος έλουζε τα προσωπά μας καθώς πλησιάσαμε για να διαπιστώσουμε οτι όντως βλέπαμε σωστά: ΕΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ!


Ένας φίλος που σπουδάζει στο Λονδίνο τον τελευταίο καιρό, πιστευμένος με τη φάση φιξ που αρχίζει να κυριαρχεί στο South Bank και μεγάλο ταλέντο μας έστειλε ένα βίντεο που έφτιαξε μόνος του. Περιτό να πούμε πόσο παθιασμένα υποστηρίζουμε την ανεξάρτητη δημιουργία είτε είναι DIY κινηματογράφηση είτε custom bike. Ανυπομονούμε να τον δούμε ξανά στην Αθήνα για ride και παρέα!
98 αναβάτες, 9 checkpointers, 18 χιλιόμετρα, 5 φωτογράφοι, 7 κινηματογραφιστές, 4 οδηγοί, 6 DJs, 1 σκιτσογράφος, 1 ομάδα κρουστών!
Γρηγορότερος rider της Αθήνας: Κουρσάρος.jpg)
Ride στο Παλαιό Ψυχικό: 2 fix, 1 σπαστό, 1 κούρσα. 
Γιώργος, Δημήτρης: δύο λόκαλ heroes δεν κατάφεραν να δηλώσουν παρόν. Παρακάτω το μυνημά τους...
Ρεσπέκτ σε όλους για άλλη μια φορά για μια καταπληκτική ημέρα!
Ούτως ή άλλως ζούμε σε ένα διαρκές καρναβάλι: ένας πολέμιος του πρασίνου έχει ντυθεί “δήμαρχος που υποστηρίζει πράσινες ταράτσες”, οι ίδιοι άνθρωποι που ανταλλάσσουν μεταξύ τους πόστα έχουν ντυθεί “κυβέρνηση ανασχηματισμού”, μια κάστα ανεγκέφαλων πολεμοχαρών έχει ντυθεί “αστυνομία” και η κακής ποιότητας άσφαλτος “ποδηλατόδρομος”. Αυτή τη φορά τουλάχιστον θα είναι επίσημο. Ο δρόμος (σου) μιλάει! Εσύ τι θα ντυθείς;
Βγάλε τη στολή του πιερότου που δίσταξες να πετάξεις στην τελευταία μετακόμιση, ζωντάνεψε το πνεύμα του Ζορό που καταπιέζεις τα τελευταία χρόνια και συ κοπελιά πρόσεχε! Βασίλισσα της Νύχτας με Μίνι: μην πιαστεί το τούλι στην αλυσίδα και χάσεις την πρωτη θέση!
Ήρθε και θα κάνει την πόλη Ρίο!
ΜΑΣΚΕ ALLEYCAT RACE!
Είσαι λόκαλ? Έλα να συμμετάσχεις στον απόλυτο ποδηλατικό σουρεαλισμό, στη γιορτή της απελευθέρωσης από το αυτοκίνητο:
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2008
Χωρίς Χορηγό! Χωρίς Άδεια! Χωρίς Βενζίνη!
Αστικοί Ποδηλάτες Όλοι Έυπρόσδεκτοι (Αυστηρά Μόνο Μασκαρεμένοι)!
ΜΟΝΟ ΜΑΣΚΑΡΕΜΕΝΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΟΙ!
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Έρχεσαι στο Ζάππειο (μπροστά από το Μέγαρο) μασκαρεμένος, με το ποδηλατό σου στις 22 Φεβρουαρίου 2008, στις τρεις το μεσημέρι (15.00), για να πάρεις μέρος στην αποθέωση της ποδηλατικής κουλτούρας της Αθήνας.
Συμβολική συμμετοχή: 2 ευρώ (για να καλυφθούν έξοδα – αφίσες, έπαθλα κτλ)
ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Σημείο εκκίνησης: Ζάππειο Μέγαρον, 15.00μμ.
Μόλις κάνεις την εγγραφή θα σου δοθεί το ακριβές δρομολόγιο μαζί με το registration (φόρμα συμμετοχής ελληνιστί). Αυτό περιλαμβάνει σημεία ελέγχου (check points) απο τα οποία θα πρέπει να περάσεις οπωσδήποτε με την προκαθορισμένη σειρά προκειμένου να τερματίσεις. Όλα τα check points είναι γνωστά σημεία του κέντρου. Σε κάθε ένα απο αυτά θα σε περιμένει ένας «λόκαλ» τύπος/τύπισσα που θα σου σφραγίσει το registration, έτσι ώστε να μπορείς να αποδείξεις οτι πέρασες από όλα τα check points.
Τερματίζεις αν έχεις συλλέξει όλα τα σημεία.
Η πορεία που θα επιλέξεις από το ένα check point στο επόμενο είναι δική σου επιλογή. Αρκεί μόνο να περάσεις από όλα τα σημεία με τη σωστή σειρά.
Δρόμοι, πεζόδρομοι, σκάλες, λόφοι, αλάνες, πάρκα... οποιαδήποτε διαδρομή διαλέξεις είναι θεμιτή.
ΝΙΚΗΤΗΣ
Νικητής είναι όποιος/α τερματίσει πρώτος/η έχοντας συλλέξει όλες τις σφραγίδες από τα check points πάνω στο registration.
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ
Σε αυτό το ALLEYCAT μετά τον τερματισμό θα ακολουθήσει διαγωνισμός Footdown. Οι κανόνες είναι απλοί: όποιος πατήσει στο έδαφος χάνει - κερδίζει αυτός που θα μείνει στο τέλος.
Όλοι οι ποδηλάτες κινούνται μέσα σε ένα κύκλο. Προσπαθείς να ελιχθείς ανάμεσα στους υπόλοιπους ποδηλάτες χρησιμοποιώντας την ισορροπία σου και μόνο. Απαγορεύεται να σπρώχνεις με τα χέρια σου ή να τραβάς άλλους απο την μπλούζα ή το ποδήλατο. Μπορείς όμως να τζαρτζάρεις με τον ώμο σου. Σιγά-σιγά καθώς ο ένας μετά τον άλλο ποδηλάτη αποκλείονται, ο κύκλος μικραίνει και μένουν όλο και λιγότεροι ποδηλάτες. Κερδίζει ο τελευταίος που θα παραμείνει όρθιος χωρίς να έχει πατήσει στο έδαφος. Καλή τύχη!
PARTY
Μετά το ALLEYCAT RACE και τον διαγωνισμό FOOTDOWN θα ακολουθήσει ποδηλατικό πάρτυ στο Κ44 Κωνσταντινουπόλεως 44 (17.00 – 22.00).
DJ δράση:
Βeat Me Up! :: DJ HOME :: Menagos vs Dioskour :: Videos/ Projections
Οι δρόμοι μας ανήκουν!
RECLAIM PUBLIC SPACE!
Disclaimer:
Δεν προτρέπεται κανένας να παραβεί τον ΚΟΚ. Κανένας άλλος δε φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί κατα την διάρκεια του αγώνα εκτός από τον ίδιο τον ποδηλάτη που συμμετέχει.
Το περιοδικό Re-public οργανώνει ένα εργαστήρι με τίτλο "Ο δημόσιος χώρος ως κοινό αγαθό" και μας προσκάλεσε να κάνουμε μια μικρή παρουσίαση της ομάδας. Αποφασίαμε λοιπόν να δείξουμε το video "Ποδηλασία ή Θάνατος", μια θρυλική λόκαλ υπερπαραγωγή και να καταθέσουμε τις απόψεις μας περι του δημόσιου χώρου. Επιδή το project λόκαλ είναι κατά κόρον ένα project συμμετοχικής διαδικασίας προσκαλούμε λοιπόν και εμείς με τη σειρά μας, ΕΣΑΣ να καταθέσετε τις απόψεις σας για τον δημόσιο χώρο, την εμπειρία σας από την συμμετοχή σας στη φάση λόκαλ, να ανεβείτε στο πόντιουμ μαζί μας και γενικά να προκαλέσουμε λίγη "φασαρία"...


Την Τρίτη 3 φεβρουαρίου οι Greek Guerilla Gardeners θα κανούν ένα seed-bombing στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα και σας θέλουν κοντά τους.
«Όταν [...] η σύγχρονη τέχνη μιλά με όρους της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας, μιας δημοκρατίας που παραμένει [...] κενή νοήματος καθώς στην πραγματικότητα το μόνο δικαίωμα που επιβιώνει σήμερα είναι το δικαίωμα στην κυριαρχία (έχω δικαίωμα διεκδικώ την κυριαρχία, την εξουσία), τότε στην πραγματικότητα (η τέχνη) δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συντηρεί το ίδιο το σύστημα που τη γεννά και να αμφισβητεί μόνο κατά παραγγελία. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η διοργάνωση από το ΥΠΕΧΩΔΕ της έκθεσης “Art and Nature”, με την οποία ουσιαστικά νομιμοποιεί –μέσω μιας πολυπροβαλλόμενης εκδήλωσης και με τη συμμετοχή πληθώρας καλλιτεχνών – την ψήφιση του Κειμένου Γενικού Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, ένα κείμενο που απροκάλυπτα θυσιάζει το φυσικό περιβάλλον στο βωμό της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου.
Η κυρίαρχη καλλιτεχνική κίνηση εξαντλείται στην αυτοαναφορικότητά της , διατρέχεται από την αγωνία να μην απολέσει την ταυτότητά της ως τέχνη, να οριστεί αυστηρά ως καλλιτεχνικό έργο ή δράση. Η τέχνη αποτελεί μέρος της κοινωνικής αλυσίδας και ως τέτοια μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις καθώς σ’ αυτήν συμπυκνώνονται όλες οι κοινωνικές αντιφάσεις. Αλλά για να ασκήσει κριτική στην κοινωνία πρέπει καταρχάς να ασκήσει αυτοκριτική, η οποία σημαίνει και αυτοαναίρεσή της ως ισχύον σήμερα σύστημα. Θεωρούμε ότι αν η τέχνη σε παλιότερες ιστορικές συγκυρίες μπορούσε να αμφισβητήσει τους θεσμούς ασκώντας κριτική από μέσα, τώρα αυτό το μοντέλο έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές του. Η ενσωμάτωση και η αναπαραγωγή του συστήματος φαίνεται πως είναι πια η κυρίαρχη αντίληψη.»
Το ΓΠΧΣΑΑ ξεσήκωσε πλήθος διαμαρτυριών ενώ 10 περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν ζητήσει την απόσυρσή του καθώς όχι μόνο δεν συνοδεύεται από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικής εκτίμησης και αγνοεί βασικές Κοινοτικές πολιτικές και δεσμεύσεις αλλά και την ίδια την πραγματικότητα του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας, του παραδοσιακού τρόπου ζωής της υπαίθρου και την αειφορική σοφία του ρουν της φύσης κυρίως έπειτα από τις πρόσφατες καταστροφές που αυτή υπέστη.
Αναγνωρίζουμε φυσικά ότι μια διαφορετική προσέγγιση θ’ αποτελούσε υπερβολική απαίτηση σε μια χώρα που επιδεικτικά αγνοεί την ανάγκη για θεσμική αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής πρόκλησης με τη σύσταση ενός αυτοτελούς υπουργείου. Η συνύπαρξη του περιβαλλοντικού αντικειμένου με τα δημόσια έργα μάλιστα αποτελεί μοναδικό παράδοξο στην Ε.Ε. Εξίσου μοναδικά αντιλαμβάνεται το κράτος και την έννοια της «αειφορίας» μιας που θα ήταν τουλάχιστον αστείο να υποστηρίξει κανείς πως οι κρατικές ενέργειές στον τομέα της περιβαλλοντικής πολιτικής διασφαλίζουν την ισόρροπη σχέση μεταξύ της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων και της εξέλιξης των οικοσυστημάτων προς χάριν των επόμενων γενεών.
την οικολογική ισορροπία στο διηνεκές αλλά την καθιστά στην πράξη αδύνατη, νομιμοποιώντας πρακτικές επιθετικής ανάπτυξης, αναφέροντας για παράδειγμα σειρά κατασκευαστικών έργων που δεν εντάσσονται σε κανένα ενιαίο όραμα – εκτός ίσως από το πελατειακό/εργολαβικό που έχει εδώ και χρόνια αναπτυχθεί μεγαλόπρεπα μεταξύ δημόσιων φορέων και διαφόρων παραγόντων.
Η επιχειρηματολογία που καταδικάζει το ΓΠΧΣΑΑ είναι εκτενής και προέρχεται από πηγές με δικαιοδοσία και γνώση επί του θέματος. Σκοπός αυτής της (αντι)δράσης δεν είναι –ακόμη- μια εμπεριστατωμένη απόρριψη του ΓΠΧΣΑΑ αλλά η ανάδειξη μιας μικρής εικαστικής παρέμβασης που σχολιάζει ένα μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα και μια τέχνη που απουσιάζει μέσω της αυτοαναφορικότητας και ναρκισισμού της. Το ότι η ολοκλήρωση του εθνικού χωροταξικού σχεδίου ΔΕΝ θα συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος είναι μάλλον τόσο αυταπόδεικτο και προφανές που κανείς από τους ιθύνοντες του υπουργείου και της έκθεσης δεν παρατήρησαν για μέρες την αλλαγή… Ενδιαφέρον και κάπως αστείο, δεν βρίσκετε;
«[...] βασικός χώρος δράσης της τέχνης είναι σαφώς ο δημόσιος χώρος, [...] χώρος άσκησης πολιτικής, εκφοράς πολιτικού λόγου, ανάδειξης και συνύπαρξης των κοινωνικών αντιφάσεων και διακυβευμάτων. Ο δημόσιος χώρος είναι ο πραγματικός χώρος, δεν ανήκει ούτε στη σφαίρα των ιδεών ούτε της πολιτικής θεωρίας. Είναι ο χώρος της σωματοποιημένης επικοινωνίας, της συνάντησης, της συμβίωσης και της σύγκρουσης. Είναι ο ζωτικός μας χώρος, αυτός για τον οποίο οφείλουμε και καλούμαστε να παλέψουμε καθημερινά.»
"Από το 1999 πήρα την συνειδητή απόφαση να ζήσω ελεύθερος από την χρήση αυτοκινήτου και επομένως να απολαύσω τα πολιτικά και ατομικά αποτελέσματα αυτής της απόφασης. Από τη στιγμή που η επιλογή "μηχανοκίνητο όχημα" μένει εκτός εξίσωσης αρχίζεις να χτίζεις τη ζωή σου γύρω από το ποδήλατο. Προσωπικά, αυτό το βρίσκω πανέμορφο και είμαι ερωτευμένος με τον τρόπο που επηράζει τη ζωή μου: από το που διαλέγεις να ζήσεις ως το τι είδος τρόφιμα καταπίνεις. Για μένα, το ποδήλατο είναι μια προσωποποίηση της απόλυτης ελευθερίας και έτσι διαλέγω να ζω τη ζωή μου..."

Οι φίλοι από την ομάδα του PPCT/FARKADONA συμμετέχουν σε ένα event στο Μουσείο Μπενάκη το οποίο ενδέχεται να έχει ενδιαφέρον για όποιον παρακολουθεί τη τεκταινόμενα στον χώρο της αρχιτεκτονικής/τέχνης/πολιτικής. Θα συμμετέχουν επίσης και άλλες ομάδες πιο φιλικές στη λόκαλ φιλοσοφία όπως η Ομάδα Φιλοπάππου και οι Reconstructing Community. Παραθέτουμε παρακάτω ένα κομμάτι από το δελτίο τύπου. Τσεκ ιτ!
Ε(κ)σωτερικότητες:
Τέχνη, πολιτική και κοινωνία σε εποχή κρίσης
Επιστημονική Ημερίδα που διοργανώνει το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αφορμή τη έκθεση του Παντελή Λαζαρίδη “Parkour. Στάσεις, παραβάσεις, ελιγμοί (1961-2008).” Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009
Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς, 10,30 π.μ.
Τον τελευταίο καιρό διαδραματίζονται στις ελληνικές πόλεις μια σειρά κοινωνικά συμβάντα και εκτεταμένες εκδηλώσεις εικονοκλαστικής οργής ενάντια σε σύμβολα και logo που επαναφέρουν με νέους όρους το ερώτημα του πολιτικού. Η αγωνία και η ανάγκη μας να καταλάβουμε τα νέα αυτά φαινόμενα μας υποχρεώνει να επεξεργαστούμε εκ νέου και να αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας για τη διαρρηγμένη σχέση της τέχνης με την πολιτική και την κοινωνία.
Μ’ ένα τρόπο διερευνητικό η σύγχρονη τέχνη εξακολουθεί να επιχειρεί να κατανοήσει την ανθρώπινη συνθήκη προσεγγίζοντας μια σειρά νέα φαινόμενα, μεταξύ των οποίων δεσπόζουσα θέση κατέχουν η παγκοσμιοποίηση, η βιοπολιτική, οι κοινωνικές συγκρούσεις, η περιθωριοποίηση μεγάλων ομάδων του πληθυσμού στις μεγαλουπόλεις, η περιβαλλοντική δυστοπία, η εξομοίωση των διαφορών, η διόγκωση των καταναλωτικών δομών και συμπεριφορών, η ανθρωπολογία του μετα-ανθρώπινου σώματος, η υπερτρομοκρατία, οι μηχανισμοί επιτήρησης κ.ά. Κυρίως, όμως, οι νέες μορφές καλλιτεχνικής δραστηριοποίησης, όπως η τοποειδής τέχνη (site-specific art), η τέχνη κοινοτικής βάσης (community-based art), η δημόσια τέχνη (public art), ο καλλιτεχνικός και ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός αποτελούν, σήμερα, πεδία σύγκρουσης τόσο για τη θεωρία όσο και για τη συλλογική πρακτική, καθώς οι αντιφάσεις και οι αντινομίες τους δεν είναι αμελητέες.